شب فرهنگی- سیاسی در حمایت از کارزار ایران تریبونال در کلن+فلیم

بیست و یک آوریل ٢٠٠٢، فعالان و همگامان کارزار ایران تریبونال اقدام به برگزاری یک شب فرهنگی سیاسی در شهر کلن آلمان کردند.

برنامه با یاد جانباختگان راه آزادی و پخش سرود "خون ارغوان ها" آغاز شد. سپس سحر محمدی، عضو هیئت هماهنگی و گروه سخنگویان کارزار،  سخنانی کوتاه تحت عنوان"سه سئوال" ایراد کرد. متن این سخنرانی در انتهای این گزارش درج شده است.

برنامه، با شعرخوانی علی رستانی ادامه پیدا کرد و با صدای دلنشین خواننده معترض، آرمان، حال و هوایی دیگر گرفت. آرمان در ترانه هایش فقر کودکان خیابانی را به تصویر کشید و اعدام و قتل عام فرزندان مردم را فریاد کرد.

پس از استراحتی کوتاه، حاضرین گوش و جان به داستان خوانی میترا درویشیان سپردند، که با داستانی در سوگ زنده یاد فرزاد کمانگر آغاز کرد و حاضران را با خود به کوه های کردستان برد.

برنامه با صدای دلنشین آرمان پایان یافت.

فضای صمیمانه حاضرین که با دردی مشترک گرد هم آمده بودند، ویژگی قابل ذکر برنامه بود چراکه هیچ کس خود را مهمان و تماشاچی برنامه نمی دانست. همه میزبان بودند و همه همصدا، چراکه کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت، ماورای همه اختلافات سیاسی ـ ایدئولوژیک، داغی التیام نیافتنی است بر دل تمامی سوگواران جانباختگان این دهه و خواست محاکمه جمهوری اسلامی در یک دادگاه مردمی بین المللی به جرم جنایت علیه بشریت، آرزوی قلبی هرآنکس که قلبش برای آزادی و انسانیت می تپد، است.

.تن سخنرانی سحر محمدی

سه سئوال:
مسلمانی؟ نماز می خوانی؟ حاضری سازمانت را نفی کنی؟

 سه سئوال در چند دقیقه و مابقی طناب دار بود و دسته دسته جان های عاشقی که به دست جلادان جمهوری اسلامی پرپر و مخفیانه در گورهای دسته جمعی مدفون شدند.  
اینگونه شد که جمهوری اسلامی یک نسل از بهترین فرزندان مردم را در سیاهچال های مخوفش به خاک و خون کشید و به سینه خاوارن ها سپرد. طی دهه شصت ده ها هزار زندانی سیاسی به جوخه های مرگ سپرده شدند بی آنکه از ابتدایی ترین حقوق انسانی و حقوقی برخوردار باشند.  دنیا این فاجعه را در سکوت نظاره کرد.

با گذشت بیش از دو دهه، هنوز زخم های حاصل از جنایات زندان بر تن جان بدربردگان از این کشتار، مرهمی نیافته و من و ما بیش از دو دهه است که سوگوار عزیزترین هایمانیم که خفته در گورهای بی نشانند.

ما عدالت می خواهیم!
چهار سال پیش، جمعی از اعضای خانواده های جانباختگان کشتار دهه شصت و جان بدربردگان از این جنایت، با یاری و همراهی جمعی از فعالین سیاسی، پرچم دادخواهی برای قربانیان دهه شصت را برافراشتند. 
هدف، برپایی یک دادگاهی مردمی متشکل از مجرب ترین حقوقدانان سرشناس جهانی و شاهدانی که بازگوکننده یکی از هولناکترین جنایات عیله بشریت هستند، است. دادگاهی که وابسته به هیچ ارگان دولتی نخواهد بود و با نیروی انسانی و مالی مردم برگزار خواهد شد. دادگاهی که جمهوری اسلامی را به جرم جنایات علیه بشریت به محاکمه خواهد کشید.

باشد که این تلاش برای برقراری عدالت، مرهمی باشد بر دل های هزارپاره خانواده هائی که عزیزان شان را در زندان های جمهوری سالامی از دست دادند.  آیندگان باید بدانند برما چه گذشته است. باشد که نوباوگانمان به معجزه های شال سبز رنگ نخست وزیر کشتار دهه شصت، امید نبندند و به نیروی خود باور داشته باشند.

اگر چهار سال پیش، این راه صعب العبور می نمود و ناممکن، امروز افتخار این را داریم که به اطلاع سوگواران دهه شصت و وجدان های بیدار و تشنه عدالت برسانیم که دادگاه جمهوری اسلامی برگزار خواهد شد. مرحله اول این دادگاه از 18 تا 22 ژوئن 2012 در مرکز حقوق بشر سازمان عفو بین الملل در لندن و مرحله دوم آن در ماه اکتبر در لاهه برگزار خواهد شد.

برای اولین بار در تاریخ ایران، قربانیان یک جنایت دولتی به دادخواهی برخواهند خواست و من و ما در پیشگاه این دادگاه مردمی، عدالت را در حق عزیزان به خون خفته مان برقرار خواهیم کرد.

هرچند این دادگاه قدرت اجرایی ندارد اما نفس برگزاری آن و محکومیت جمهوری اسلامی به جرم جنایت علیه بشریت، گامی است بزرگ در جهت رسوایی رژیم اسلامی در سطح بین المللی و مستندسازی جنایات این رژیم برای تاریخ سرزمین مان و آگاهگری نسل های آینده.
در نهایت این دادگاه تریبونی است برای دل های سوگوار دهه شصت، تا تو زخم های لاعلاجت را از جنایات زندان، شبانه در خفا نگریی، خشمت را بی صدا فرو نخوری و من نام مادرم را در کابوس های بیداری نخوانم.

نمی دانم در کجای خاک های خونین خاوران خفته ای مادر! فقط می دانم که تو بی نشان نیستی! نشان تو بر تارک آسمان آرزوهای زیبا و انسانیت نقش بسته و من و ما نام و یاد تو و همرزمانت را تا ابد فریاد خواهیم زد. با هرنفس دوباره و دوباره می گوییم و تکرار می کنیم تا جهانیان بدانند و وجدان های خفته بیدار شوند که ما جنایات جمهوری اسلامی را فراموش نخواهیم کرد، عفو هم نخواهیم کرد!"

فیلم بخش اول برنامه

فیلم بخش دوم برنامه

بخش سوم برنامه

بخش چهارم برنامه

بخش پنچم برنامه